Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
कूर्मकुक्कुटसर्पादिसमारूढाः सहस्रशः । प्रकुर्वंत्यो रुदन्त्यश्च गायन्त्यश्च तथा पराः । नृत्यंत्यश्च हसंत्यश्च क्रीडासक्ताः परस्परम्
kūrmakukkuṭasarpādisamārūḍhāḥ sahasraśaḥ | prakurvaṃtyo rudantyaśca gāyantyaśca tathā parāḥ | nṛtyaṃtyaśca hasaṃtyaśca krīḍāsaktāḥ parasparam
കൂർമം, കുക്കുടം, സർപ്പം മുതലായവയുടെ മേൽ സഹസ്രങ്ങളായി ആരൂഢരായി—ചിലർ ഉന്മത്തമായി പ്രവർത്തിച്ചു, ചിലർ കരഞ്ഞു, മറ്റുചിലർ പാടി. ചിലർ നൃത്തം ചെയ്തു ചിരിച്ചു; പരസ്പര ക്രീഡയിൽ ആസക്തരായിരുന്നു.
Unspecified (narrator within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; likely Sūta)
Type: kshetra
Scene: A teeming multitude ‘by the thousands’ on tortoises, roosters, serpents; some wail, some sing, some dance, some laugh—interlaced gestures creating a swirling, noisy tableau near a sacred boundary.
FAQs
The scene suggests the sacred realm’s intensity—joy, grief, song, and frenzy—prompting the seeker to remain anchored in righteous awareness.
The passage belongs to the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya framework; the particular tīrtha is not stated in this verse.
No explicit rite is prescribed; the verse is narrative description.