Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 51
ऊर्ध्वबाहुस्तथा जातो मर्त्यलोके जनोऽधुना । बहुत्वान्न प्रमाति स्म कथंचिद्धि ममोपरि
ūrdhvabāhustathā jāto martyaloke jano'dhunā | bahutvānna pramāti sma kathaṃciddhi mamopari
ഇപ്പോൾ മർത്ത്യലോകത്തിൽ ഉയർത്തിയ കൈകളുള്ള ജനങ്ങൾ സത്യമായും ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ പെരുപ്പം കാരണം എന്റെ അവസ്ഥയെ അവർ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല।
Bhūmi (Earth), implied (complaint about her burden)
Scene: Crowds of humans with arms raised in ritual gestures, yet turning away; Bhūmi’s figure remains unnoticed, sorrowful in the background.
FAQs
When adharma spreads widely, suffering can become ‘normalized’; the Purāṇas urge attentive responsibility and timely recourse to divine order (dharma).
This verse functions as narrative setup within the Tīrthamāhātmya; the specific tīrtha is not named in this line.
None in this verse; it is a lament describing the condition of the world.