Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 9
किं मां दुर्जनवाक्येन त्वं ताडयसि निष्ठुरैः । प्रहारैर्दोषनिर्मुक्तां त्वत्पादप्रणतां विभो
kiṃ māṃ durjanavākyena tvaṃ tāḍayasi niṣṭhuraiḥ | prahārairdoṣanirmuktāṃ tvatpādapraṇatāṃ vibho
ഹേ വിഭോ! ദുഷ്ടരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നീ എന്തിന് എന്നെ ക്രൂര പ്രഹാരങ്ങളാൽ അടിക്കുന്നു? ഞാൻ ദോഷമുക്തയും നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ പ്രണതയുമാണ്।
The woman (addressing her husband)
Scene: The woman, still with folded hands, looks up in pained accusation, questioning the lord/authority who has struck her; onlookers react with discomfort and surprise.
FAQs
Dharma requires discernment; judgments based only on malicious speech (durjana-vākya) lead to injustice.
Not directly mentioned; the tīrtha setting frames the later ordeal and purification motif.
None in this verse; it is a plea preceding the proposed proof.