Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 29
यतोऽस्माभिः श्रुता वार्ता कीर्त्यमाना पुरातनी । विष्णुना तस्य राजर्षेः प्रेतश्राद्धसमुद्भवा
yato'smābhiḥ śrutā vārtā kīrtyamānā purātanī | viṣṇunā tasya rājarṣeḥ pretaśrāddhasamudbhavā
ഞങ്ങൾ ഒരു പുരാതന വൃത്താന്തം ശ്രവിച്ചിട്ടുണ്ട്; അത് ഇന്നും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു—വിഷ്ണുവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ആ രാജർഷിയുടെ പ്രേത-ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ പ്രസംഗം ഉദ്ഭവിച്ചു.
Local devotees/hosts (introducing a precedent/story)
Tirtha: Nāga-tīrtha (contextual; exact name not stated in verse)
Type: kshetra
Listener: dvijāḥ / dvijasattamāḥ (addressed audience of brāhmaṇas)
Scene: Sages recount an ancient, oft-repeated tale: a royal sage’s predicament involving preta-śrāddha arising under Viṣṇu’s ordinance; a narrative ‘opening’ tableau with listeners gathered in a sacred setting.
FAQs
Purāṇic dharma validates ritual practice through sacred precedent—ancient stories teach how divine order supports śrāddha and ancestral welfare.
A Nāgarakhaṇḍa tīrtha where śrāddha is discussed as particularly consequential for relieving preta-condition.
Preta-śrāddha (śrāddha for one in preta-state), framed through an authoritative ancient narrative.