Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 14
अपराधं विना तातः क्षत्रियेण हतोमम । एकविंशतिः प्रहाराणां मातुरंगे स्थिता मम
aparādhaṃ vinā tātaḥ kṣatriyeṇa hatomama | ekaviṃśatiḥ prahārāṇāṃ māturaṃge sthitā mama
“അപരാധമില്ലാതെയേ എന്റെ പിതാവിനെ ഒരു ക്ഷത്രിയൻ വധിച്ചു; കൂടാതെ എന്റെ മാതാവിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രഹാരങ്ങൾ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും കണക്കായി നിലകൊള്ളുന്നു।”
Rāma (Jamadagnija/Paraśurāma)
Listener: muni-īśvara-s (sages)
Scene: Rāma declares the injustice: his father slain without offense by a kṣatriya; he remembers the twenty-one blows on his mother’s body—his eyes fierce yet wet, sages listening gravely.
FAQs
The verse frames a vow as moral accounting: wrongful harm to parents is treated as a grave cause demanding a dharmic response.
This is embedded in the Tīrthamāhātmya narrative context, but the tīrtha itself is not specified in this verse.
No direct prescription here; it supplies the ethical basis for subsequent actions and discussion of tarpaṇa.