सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संप्रहृष्टो निशापतिः । तस्मिन्प्रभासके क्षेत्रे दिव्यलिंगानि शूलिनः । संस्थाप्य पूजयामास स्वनामांकानि भक्तितः
sūta uvāca | tasya tadvacanaṃ śrutvā saṃprahṛṣṭo niśāpatiḥ | tasminprabhāsake kṣetre divyaliṃgāni śūlinaḥ | saṃsthāpya pūjayāmāsa svanāmāṃkāni bhaktitaḥ
സൂതൻ പറഞ്ഞു—ആ വചനങ്ങൾ കേട്ട് നിശാപതി ചന്ദ്രൻ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി. പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ ശൂലധാരിയായ ശിവന്റെ ദിവ്യലിംഗങ്ങൾ, തന്റെ നാമാങ്കിതങ്ങളായി, ഭക്തിയോടെ സ്ഥാപിച്ച് വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.
Sūta
Tirtha: प्रभासक-क्षेत्र / प्रभास
Type: kshetra
Listener: (परम्परया) शौनकादि नैमिषारण्य-ऋषयः
Scene: चन्द्रदेवः प्रभास-क्षेत्रे समुद्र-समीपे दिव्य-शिवलिङ्गान् प्रतिष्ठापयति; श्वेत-प्रभा, रात्रि-दीप्तिः, धूप-दीप-नैवेद्यैः पूजनं; लिङ्गेषु ‘चन्द्र’ नामाङ्कन-भावः।
Obedience to dharmic counsel and heartfelt bhakti expressed through temple-making and worship draws divine favor.
Prabhāsa-kṣetra is explicitly named and celebrated as the setting for powerful Śaiva worship.
Liṅga-pratiṣṭhā (establishment of liṅgas) and pūjā (worship) performed with devotion.