Adhyaya 60

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । माहित्थेयं त्वयाख्याता या पुरा सूतनन्दन । केन संस्थापिता तत्र वद सर्वमशेषतः

ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—ഹേ സൂതനന്ദനാ! നീ മുമ്പ് വിവരിച്ച ‘മാഹിത്തീ’ അവിടെ ആരാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു? ശേഷിപ്പൊന്നുമില്ലാതെ എല്ലാം വിശദമായി പറയുക।

Verse 2

सूत उवाच । शोषणीनाम या विद्या पुरागस्त्येन साधिता । आथर्वणेन मन्त्रेण स्वयं च परमेश्वरी

സൂതൻ പറഞ്ഞു—‘ശോഷണീ’ എന്ന വിദ്യയെ പൂർവ്വം അഗസ്ത്യൻ സിദ്ധിച്ചു; അതോടൊപ്പം ആഥർവണ മന്ത്രവും, സ്വയം പരമേശ്വരിയും (അതിൽ) ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു।

Verse 3

ततः संशोषितस्तेन स समुद्रो महात्मना । मित्रावरुणपुत्रेण सा प्रोक्ता पुरतः स्थिता

അതിനുശേഷം ആ മഹാത്മാവായ മിത്ര-വരുണപുത്രൻ സമുദ്രത്തെയും ശോഷിപ്പിച്ചു; ‘ശോഷണീ-വിദ്യ’ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായി നിലകൊണ്ടു।

Verse 4

माहित्थं साधितं यस्मात्त्वया मे सकलं शुभम् । माहित्थानाम तस्मात्त्वं देवता संभविष्यसि

“നിനാൽ ഈ ‘മാഹിത്ത’ സിദ്ധമായി എനിക്ക് സമ്പൂർണ്ണ മംഗളഫലം ലഭിച്ചു; അതിനാൽ നീ ‘മാഹിത്ത’ എന്ന നാമത്തിൽ ദേവതയായിത്തീരും।”

Verse 5

चमत्कारपुरक्षेत्रे पूजां प्राप्स्यस्यनुत्तमाम् । यस्त्वामाथर्वणैर्मन्त्रैस्तत्रस्थां भक्तिसंयुतः

“ചമത്കാരപുര ക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ നീ അനുത്തമമായ പൂജ ലഭിക്കും; ഭക്തിയോടെ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്ന നിന്നെ ആഥർവണ മന്ത്രങ്ങളാൽ പൂജിക്കുന്ന ഏവനും…”

Verse 6

पूजयिष्यति वृद्धिं च सर्वकालमवाप्स्यति । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ मया सार्द्धं पुरोत्तमे

അവൻ നിന്നെ പൂജിക്കുകയും എല്ലാകാലവും സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട്, ഹേ പുരോത്തമേ, എന്നോടുകൂടെ വേഗം അവിടെ പോകുക.

Verse 7

द्विजानां रक्षणार्थाय नित्यं संनिहिता भव । एवं सा तत्र संभूता माहित्था वरदेवता

ദ്വിജന്മാരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി നീ നിത്യവും ഇവിടെ സന്നിഹിതയായി ഇരിക്ക. ഇങ്ങനെ അവിടെ വരദായിനിയായ മഹിട്ടാ ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു സ്ഥിരമായി വസിച്ചു.

Verse 9

ययाऽयं चलितः शैलः स्वशक्त्या निश्चलीकृतः । स्कन्देनेह द्विजश्रेष्ठाः शक्त्या विद्धस्तदग्रतः । नरादित्यस्ततश्चान्यो यो नरेण प्रतिष्ठितः । षष्ठ्यां तं सूर्यवारेण दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते

അവളുടെ ശക്തിയാൽ കുലുങ്ങിയ ഈ പർവ്വതം അചലമായി സ്ഥിരപ്പെട്ടു. ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ! ഇവിടെ സ്കന്ദൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ അതിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് ഇതിനെ ഭേദിച്ചു. തുടർന്ന് മനുഷ്യൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ‘നരാദിത്യ’ എന്ന സൂര്യപ്രതിമയുണ്ട്; ഞായറാഴ്ച വരുന്ന ഷഷ്ഠി തിഥിയിൽ അതിനെ ദർശിച്ചാൽ പാപമുക്തി ലഭിക്കുന്നു.

Verse 10

न शत्रूणां पराभूतिं प्रयास्यति यथार्जुनः । रोगी विमुच्यते रोगाद्दरिद्रो धनमाप्नुयात्

അവൻ ശത്രുക്കളുടെ കൈയിൽ പരാജയം പ്രാപിക്കുകയില്ല; അർജുനൻ പരാജയപ്പെടാത്തതുപോലെ. രോഗി രോഗമുക്തനാകും; ദരിദ്രൻ ധനം പ്രാപിക്കും.

Verse 11

तथा गोवर्धनधरं तत्र देवं जनार्दनम् । यः पश्येत्कार्तिके शुक्ले संप्राप्ते प्रथमे दिने । तस्य गावः प्रभूताः स्युर्नीरोगा द्विसत्तमाः

അതുപോലെ, കാർത്തിക ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമദിനത്തിൽ അവിടെ ഗോവർധനധരനായ ദേവൻ ജനാർദനനെ ദർശിക്കുന്നവന്—ഹേ ദ്വിസത്തമാ—അവന്റെ പശുക്കൾ ധാരാളമാകും, അവ രോഗരഹിതങ്ങളായിരിക്കും.

Verse 12

नरसिंहवपुः साक्षात्तथा देवो हरिः स्वयम् । तथा विनायकस्तत्र सर्वकामप्रदायकः । सर्वविघ्नहरश्चैव स्थापितश्चार्जुनेन हि

അവിടെയേ സാക്ഷാൽ ഹരി സ്വയം നരസിംഹരൂപത്തിൽ വിരാജിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട് വിനായകനും—സർവകാമപ്രദനും സർവവിഘ്നഹരനും; അർജുനൻ തന്നെയാണ് അവനെ സ്ഥാപിച്ചത്.

Verse 14

यस्तमाथर्वणैर्मंत्रैः पूजयेद्द्वादशीदिने । कार्तिकस्य सिते पक्षे स याति परमां गतिम्

കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ ദ്വാദശി ദിനത്തിൽ അഥർവണ മന്ത്രങ്ങളാൽ അവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 15

तथा तत्र द्विजश्रेष्ठा नरनारायणावुभौ । देवौ परमतेजस्वी यस्तौ पश्यति भक्तितः

ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! അവിടെ പരമതേജസ്സുള്ള ദേവന്മാരായ നരനും നാരായണനും—ഇരുവരും ഉണ്ട്. ഭക്തിയോടെ അവരെ ദർശിക്കുന്നവൻ…

Verse 16

पूजयेच्च द्विजश्रेष्ठा द्वादश्या दिवसे स्वयम् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! അവൻ സ്വയം ദ്വാദശി ദിനത്തിൽ പൂജ ചെയ്താൽ, ജരാമരണവര്ജിതമായ പരമസ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കും.

Verse 17

तीर्थयात्राकृतारंभः कुन्तीपुत्रो धनंजयः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे समायातो द्विजोत्तमाः

തീർത്ഥയാത്ര ആരംഭിച്ച കുന്തീപുത്ര ധനഞ്ജയൻ (അർജുനൻ), ഹേ ദ്വിജോത്തമരേ, ഹാടകേശ്വരന്റെ പുണ്യക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.

Verse 18

दृष्ट्वा तत्पावनं क्षेत्रं तीर्थपूगप्रपूरितम् । आदित्यं स्थापयामास प्रासादे सुमनोहरे

അനേകം തീർത്ഥസമൂഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ആ പാവനക്ഷേത്രം കണ്ടിട്ട്, അവൻ അതിമനോഹരമായ പ്രാസാദത്തിൽ ആദിത്യദേവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।

Verse 19

नरनारायणौ देवौ तस्याग्रे स्थापितौ ततः । तथा गोवर्धनधरस्तत्र देवः प्रतिष्ठितः

പിന്നീട് ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുൻവശത്ത് നര-നാരായണ ദേവദ്വയത്തെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; അതുപോലെ ഗോവർധനധരനായ ഭഗവാനും അവിടെ വിധിപൂർവ്വം പ്രതിഷ്ഠിതനായി।

Verse 20

नरसिंहं तथैवान्यं श्रद्धया परया युतः । एवं संस्थाप्य कौंतेयो देवगृहसुपंचकम्

പരമശ്രദ്ധയോടെ അവൻ നരസിംഹഭഗവാനെയും മറ്റൊരു ദേവതയെയും കൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു। ഇങ്ങനെ കൗന്തേയൻ അഞ്ചു ഉത്തമ ദേവഗൃഹങ്ങളുടെ സമുച്ചയം സ്ഥാപിച്ചു।

Verse 21

ततो विप्रान्समाहूय सर्वांस्तान्पुरसंभवान् । प्रोवाच प्रणतो भक्त्या धनं दत्त्वा सुपुष्कलम्

പിന്നീട് ആ നഗരത്തിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി, ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചു അവരോട് സംസാരിച്ചു; പിന്നെ ധാരാളം ധനം ദാനമായി നൽകി।

Verse 22

मया संस्थापितः सूर्यः सर्वरोगक्षयावहः । तथार्पितश्च युष्माकं चिंतनीयं सदैव तु

എന്നാൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ഈ സൂര്യദേവൻ സർവ്വരോഗനാശകനാണ്. ഈ സേവനം/ക്രമം നിങ്ങളെ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഇതിനെ എപ്പോഴും സ്മരിച്ചു പാലിക്കണം।

Verse 23

विप्रा ऊचुः । गच्छ त्वं पांडवश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमालयम् । वयं सर्वे करिष्यामस्तवश्रेयोऽभिवर्धनम्

ബ്രാഹ്മണർ പറഞ്ഞു—ഹേ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, നിർഭയനായി നിശ്ചിന്തയായി സ്വന്തം ഗൃഹത്തിലേക്ക് പോകുക. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ ക്ഷേമവും ശുഭകീർത്തിയും വർധിപ്പിക്കാൻ യഥാശക്തി പ്രവർത്തിക്കും.

Verse 24

ततोऽर्जुनः प्रहृष्टात्मा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु । तानामंत्र्य नमस्कृत्य जगाम स्वपुरं प्रति

അനന്തരം ഹർഷിതഹൃദയനായ അർജുനൻ അവർക്കു ധാരാളം ധനം നൽകി; പിന്നെ അവരോട് വിടപറഞ്ഞ് നമസ്കരിച്ചു സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

Verse 25

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं नरादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शृण्वतां पापनाशनम्

സൂതൻ പറഞ്ഞു—നരാദിത്യന്റെ ഉദ്ഭവം സംബന്ധിച്ച എല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു. ഹേ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, ഈ മഹാത്മ്യം ശ്രവിക്കുന്നത് പാപനാശകമാണ്.

Verse 413

यस्तं पूजयते भक्त्या चतुर्थ्यां मोदकाशनैः । स सर्वविघ्ननिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम् । तत्र स्थितो द्विजेंद्राणां हिताय द्विजसत्तमाः

ചതുര്ഥിദിനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ മോദക നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ച് അവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ വിഘ്നങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനായി അഭിലഷിത ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ ദ്വിജസത്തമരേ, അവൻ അവിടെ ദ്വിജേന്ദ്രന്മാരുടെ ഹിതാർത്ഥം വസിക്കുന്നു.