Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 66
ततस्तानपि भूपालो जघान प्रहसन्निव । वृक्षहस्तस्तु विश्रब्धो लीलया द्विजसत्तमाः
tatastānapi bhūpālo jaghāna prahasanniva | vṛkṣahastastu viśrabdho līlayā dvijasattamāḥ
അപ്പോൾ ഭൂപാലൻ അവരെയും ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ വധിച്ചു; കൈയിൽ ഒരു വൃക്ഷം പിടിച്ച്, നിർഭയനും ശാന്തനുമായി, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ലീലപോലെ അത് ചെയ്തു।
Narrator (contextual Purāṇic narrator addressing a brāhmaṇa listener; specific speaker not stated in snippet)
Type: kshetra
Listener: dvija-sattama (explicit vocative)
Scene: The king, smiling, wields an uprooted tree like a mace; rākṣasas fall around him; his posture is relaxed, almost playful, signaling mastery rather than strain.
FAQs
Courage grounded in righteousness makes even danger seem light; dharma grants inner steadiness.
Not stated in this verse.
None.