Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
निघ्नन्तो वा शपन्तो वा द्विषन्तो वा द्विजातयः । नमस्कार्या महीपाल तथापि स्वहितेच्छुना । गुरुरेष पुनर्मान्यस्तव पार्थिवसत्तम
nighnanto vā śapanto vā dviṣanto vā dvijātayaḥ | namaskāryā mahīpāla tathāpi svahitecchunā | gurureṣa punarmānyastava pārthivasattama
ഹേ മഹീപാലാ! ദ്വിജർ അടിച്ചാലും, ശപിച്ചാലും, ദ്വേഷിച്ചാലും—സ്വഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവരെ നമസ്കരിക്കേണ്ടതാണ്. ഹേ പാർത്ഥിവസത്തമാ! ഈ ഗുരു നിനക്കാൽ വീണ്ടും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ ആകുന്നു.
Nārada
Scene: A king stands with folded hands before a stern twice-born teacher; attendants and courtiers watch as the king chooses namaskāra over retaliation, the atmosphere charged with moral tension.
FAQs
Reverence for guru and brāhmaṇas is a protective dharma for rulers; humility safeguards one’s welfare and merit.
No specific tīrtha is indicated; the verse teaches dharma within the sacred narrative of a Tīrthamāhātmya chapter.
Namaskāra (salutation) to dvijas/guru is prescribed as a dharmic act.