Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
अपश्यत्तेजसा युक्तं स्वयमेव व्यवस्थितम् । द्वादशार्कप्रतीकाशं चित्ताह्लादकरं परम्
apaśyattejasā yuktaṃ svayameva vyavasthitam | dvādaśārkapratīkāśaṃ cittāhlādakaraṃ param
അവൾ അതിനെ ദീപ്തിയാൽ യുക്തമായതും സ്വയം സ്ഥാപിതമായതും പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നതും ചിത്തത്തെ പരമാനന്ദിപ്പിക്കുന്നതുമായതായി കണ്ടു।
Narrator (within the Purāṇic dialogue; exact named speaker not in snippet)
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇas (dvijāḥ) as the addressed audience in the narrative frame
Scene: The liṅga stands upright, seemingly self-born, emitting a concentrated aura like multiple suns; the cow gazes toward it, the forest around dimmed by the central blaze.
FAQs
True sanctity is self-manifest and transformative; darśana of the divine uplifts the mind.
The Kalaśeśvara liṅga (presented as self-established) in the Śrī Hāṭakeśvara-kṣetra narrative.
None directly; the verse emphasizes darśana (beholding) and the liṅga’s svayaṃ-pratiṣṭhā (self-established presence).