Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
अथ गत्वा स राजेन्द्रो दूरस्थोऽपि प्रणम्य तम् । अष्टांगेन प्रणामेन स्वनाम परिकीर्तयन्
atha gatvā sa rājendro dūrastho'pi praṇamya tam | aṣṭāṃgena praṇāmena svanāma parikīrtayan
അപ്പോൾ രാജേന്ദ്രൻ മുന്നോട്ട് ചെന്നു; ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ അദ്ദേഹത്തെ നമസ്കരിച്ചു, അഷ്ടാംഗ ദണ്ഡവത് പ്രണാമം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ തന്റെ നാമം അറിയിച്ചു।
Narrator (contextual Purāṇic narration; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in a māhātmya frame)
Type: kshetra
Scene: A king advances toward the radiant sage but bows from afar, performing aṣṭāṅga-praṇāma; attendants remain behind; the sage sits unmoved in meditation beneath the tree.
FAQs
True nobility is humility—honoring sages with full reverence is presented as dharma for rulers and pilgrims alike.
The āśrama-tīrtha is implicitly glorified as a place where proper dharmic conduct toward sages is practiced.
Aṣṭāṅga-praṇāma (full prostration) is shown as an act of reverence, though not framed as a formal injunction.