Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 15
कस्माद्भास्कर मेरोस्त्वं प्रकरोषि प्रदक्षिणाम् । कुलपर्वतसंज्ञेऽपि न करोषि कथं मयि
kasmādbhāskara merostvaṃ prakaroṣi pradakṣiṇām | kulaparvatasaṃjñe'pi na karoṣi kathaṃ mayi
വിന്ധ്യൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ ഭാസ്കരാ! നീ മേരുവിനെ എന്തുകൊണ്ട് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നു? ഞാനും ‘കുലപർവ്വത’മായി പ്രസിദ്ധനല്ലോ; എനിക്കെന്തുകൊണ്ട് അങ്ങനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നില്ല?”
Vindhya-parvata (personified Vindhya Mountain)
Scene: Vindhya, personified, points toward distant Meru while confronting the radiant Sun: a courtroom-like cosmic dispute in the open sky.
FAQs
Status and honor must align with dharma and cosmic order; pride that demands worship can disturb the world’s harmony.
The passage sits in a tīrtha-māhātmya setting, framing Meru and Vindhya as sacred mountains within Purāṇic sacred geography rather than naming a single bathing-tīrtha in this verse.
Pradakṣiṇā (circumambulation) is referenced as an act of honor and dharmic alignment, though no vow or bathing rite is prescribed in this verse.