Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 66
कामेनोन्मत्ततां प्राप्तो भ्रममाण इतस्ततः । विलपन्नेव दुःखार्तो वने जनविवर्जिते
kāmenonmattatāṃ prāpto bhramamāṇa itastataḥ | vilapanneva duḥkhārto vane janavivarjite
കാമവേദന കൊണ്ട് ഉന്മത്തനായി ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും അലഞ്ഞു. ജനശൂന്യമായ വനത്തിൽ ദുഃഖാർത്തനായി ഞാൻ നിരന്തരം വിലപിച്ചു.
Narrator (unnamed male speaker within the Tīrthamāhātmya narrative)
Type: kshetra
Scene: A lone figure, hair loose, eyes wild with grief, wanders aimlessly among dark trees, hands raised in lament; the forest is empty, echoing his cries.
FAQs
Unchecked kāma becomes moha, turning the mind into a wanderer; dharma asks for mastery of desire.
No specific tīrtha is named in this shloka; it supports the larger tīrtha-story context.
None; it is a psychological and narrative depiction.