Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 111
मांसमद्यप्रसक्तानां यत्पापं विटभोजिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्
māṃsamadyaprasaktānāṃ yatpāpaṃ viṭabhojinām | tanme syādyadi no hanmi sarpaṃ dṛṣṭivaśaṃ gatam
മാംസവും മദ്യവും ആസക്തരായവരുടെയും നീച/അശുദ്ധഭോജനത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെയും പാപം എതായാലും, ദൃഷ്ടിവശമായെത്തിയ ഈ സർപ്പത്തെ ഞാൻ വധിക്കാതിരുന്നാൽ അത് എനിക്കാകട്ടെ.
Unspecified (Nāgarakhaṇḍa, Tīrthamāhātmya narrative voice; likely a vow-like utterance within the tīrtha episode)
Type: kshetra
Scene: At the tīrtha boundary, the hero’s vow condemns intoxication and impure eating; the serpent, emblem of danger and moral poison, is held motionless by the hero’s steady gaze.
FAQs
It reinforces the Purāṇic ideal of self-restraint and purity, using ‘addiction’ as a marker of moral downfall.
It belongs to Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya (Adhyāya 29); the verse excerpt does not name the tīrtha directly.
None is explicitly stated.