Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
यश्चैतत्कीर्तयेन्मर्त्यः सदैव सुसा माहितः । स नूनं मुच्यते पापादाजन्ममरणांतिकात्
yaścaitatkīrtayenmartyaḥ sadaiva susā māhitaḥ | sa nūnaṃ mucyate pāpādājanmamaraṇāṃtikāt
ഏതു മര്ത്ത്യനും ഇതിനെ സദാ ശ്രദ്ധയോടും ശുഭഭാവത്തോടും കൂടി കീര്ത്തിക്കുന്നുവോ, അവന് ജന്മാരംഭം മുതല് മരണാന്തം വരെയുള്ള പാപത്തില്നിന്ന് നിശ്ചയമായി മോചിതനാകും.
Bṛhaspati
Listener: Suraśreṣṭha (best among the gods) and, by extension, human audience through Purāṇic transmission
Scene: A devoted mortal recites from a palm-leaf manuscript before a small shrine; a subtle aura of purification surrounds them, with shadowy forms of sins dissolving; Bṛhaspati’s blessing implied above.
FAQs
Faithful recitation and remembrance of dharma-teachings purify the practitioner and lessen the burden of sin across one’s life.
No particular tirtha is specified; the verse gives a general phalaśruti within the Mahatmya framework.
Kīrtana/recitation of the described teaching, performed with steady devotion and right intention.