Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 16
ब्राह्मण उवाच । अवश्यं यदि गंतव्यं मया देव गृहं पुनः । तन्ममाचक्ष्व पृच्छामि वरश्चैष भवेन्मम
brāhmaṇa uvāca | avaśyaṃ yadi gaṃtavyaṃ mayā deva gṛhaṃ punaḥ | tanmamācakṣva pṛcchāmi varaścaiṣa bhavenmama
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദേവാ! എനിക്ക് നിർബന്ധമായി വീണ്ടും എന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടിവന്നാൽ, ദയചെയ്ത് ഇതെനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുക; ഞാൻ ഇതേ ചോദിക്കുന്നു—ഇതുതന്നെ എന്റെ വരമായിരിക്കട്ടെ.
Brāhmaṇa (unnamed interlocutor)
Type: kshetra
Listener: Yama (Dharma-rāja)
Scene: A brāhmaṇa pilgrim, hands folded, addresses a majestic, stern yet just divine figure (Yama/Dharma-rāja) in an otherworldly court; the moment is intimate and didactic—requesting a boon of instruction before returning home.
FAQs
The highest boon can be right knowledge—asking the right question to understand dharma and consequences.
Not specified in this verse; the passage is part of a broader tīrtha-māhātmya discourse.
None; it introduces an inquiry framed as a boon.