Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 1
गालव उवाच । शक्रादयस्तु देवेशा दुःखसंतप्तमानसाः । ईश्वरादर्शनभ्रांतमनः कर्मेंद्रिया रतिम्
gālava uvāca | śakrādayastu deveśā duḥkhasaṃtaptamānasāḥ | īśvarādarśanabhrāṃtamanaḥ karmeṃdriyā ratim
ഗാലവൻ പറഞ്ഞു—ശക്രാദി ദേവാധിപന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ ദുഃഖത്തിൽ ദഗ്ധമായിരുന്നു; ഈശ്വരദർശനം ലഭിക്കാത്തതിനാൽ ചിത്തം ഭ്രാന്തമായി, അതുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രിയകർമ്മങ്ങളിൽ അവർക്ക് രതി ഉണ്ടായില്ല।
Gālava
Type: kshetra
Scene: Indra and the devas stand subdued and sorrowful, their ornaments dim, gazing toward an unseen Śiva; the atmosphere is heavy with longing, senses withdrawn, hands folded in anxious devotion.
FAQs
Without īśvara-darśana, worldly enjoyments lose their taste; devotion reframes desire into longing for the Divine.
The verse continues within the Hāṭakeśvara-kṣetra-māhātmya narrative setting of the Nāgara Khaṇḍa, where Śiva’s presence and sacred locales are central.
None explicitly; it describes the devotional psychology that often underlies vrata, tapas, and pilgrimage.