एतस्मिन्नंतरे दृष्टं मृगयूथं तरोरधः । उपविष्टं सुविश्रब्धं तैस्तदा द्विज सत्तमाः
etasminnaṃtare dṛṣṭaṃ mṛgayūthaṃ taroradhaḥ | upaviṣṭaṃ suviśrabdhaṃ taistadā dvija sattamāḥ
ഇതിനിടയിൽ, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ! അവർ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ മൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തെ കണ്ടു; അത് നിർഭയമായി ശാന്തമായി അവിടെ ഇരുന്നിരുന്നു.
Sūta
Tirtha: Mṛgatīrtha (tree-locus)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣayaḥ (addressed as dvija-sattamāḥ)
Scene: A tranquil herd of deer resting beneath a broad-canopied tree, bodies relaxed, ears at ease; in the distance, hunters notice them—calm foreground, impending threat background.
The Purāṇic narrative often begins with an apparent ordinary scene—nature at rest—before revealing a hidden sacred turning point.
The unfolding origin account concerns Mṛgatīrtha.
None; it is narrative setup for the tīrtha’s emergence and later māhātmya.