Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
स्वकर्मोपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धकार्याणि चाहरेत् । मायादिभिर्न चौर्येण न च्छलाप्तैर्न वंचनैः । स्ववृत्त्योपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धद्रव्यं समाहरेत् । सुप्रतिग्रहजैर्द्रव्यैर्ब्राह्मणानां विशिष्यते
svakarmopārjitairvittaiḥ śrāddhakāryāṇi cāharet | māyādibhirna cauryeṇa na cchalāptairna vaṃcanaiḥ | svavṛttyopārjitairvittaiḥ śrāddhadravyaṃ samāharet | supratigrahajairdravyairbrāhmaṇānāṃ viśiṣyate
സ്വധർമ്മാനുസൃതമായ തൊഴിൽകൊണ്ട് സമ്പാദിച്ച ധനത്താൽ മാത്രമേ ശ്രാദ്ധത്തിനാവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ സമാഹരിക്കേണ്ടത്—മായാ-ഛലങ്ങളാൽ അല്ല, മോഷണത്താൽ അല്ല, കപടലാഭത്താൽ അല്ല, വഞ്ചനയാലും അല്ല। സ്വന്തം യുക്തമായ ജീവിതോപാധിയിലൂടെ ലഭിച്ച ധനത്തിൽ നിന്ന് ശ്രാദ്ധദ്രവ്യം ഒരുക്കുക; ബ്രാഹ്മണർക്കു നിർദോഷ ‘സുപ്രതിഗ്രഹ’ത്തിലൂടെ ലഭിച്ച ദ്രവ്യം പ്രത്യേകമായി പ്രശംസിതമാണ്।
Bhartṛyajña (contextual continuation)
Listener: Ānarta (king)
Scene: Didactic tableau showing two paths: on one side honest labor and lawful earnings gathered for Śrāddha; on the other, shadowy figures of theft/deceit rejected—emphasizing moral economy.
FAQs
Ritual merit depends on moral purity: offerings for ancestors must be supported by honest livelihood, not by unethical gain.
No specific tīrtha is named in this verse; it provides universal dharma for Śrāddha within a tīrtha-oriented section.
Gather Śrāddha requisites only from rightful earnings; explicitly avoid wealth obtained through deceit, theft, fraud, or cheating; brāhmaṇas should use blamelessly accepted resources.