Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 49
यावन्नरत्रयं राजन्मातृतः पितृतस्तथा । तेषां च परतो ये च ते स्वकर्म शुभाशुभम् । भुंजते क्षुत्पिपासा च न तेषां जायते क्व् चित्
yāvannaratrayaṃ rājanmātṛtaḥ pitṛtastathā | teṣāṃ ca parato ye ca te svakarma śubhāśubham | bhuṃjate kṣutpipāsā ca na teṣāṃ jāyate kv cit
ഹേ രാജാവേ, മാതൃപക്ഷത്തിലും അതുപോലെ പിതൃപക്ഷത്തിലും ഉള്ള ‘മൂന്നു പേർ’യും അവർക്കപ്പുറമുള്ളവരും ആശ്രയമായി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം—അവർ തങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിന്റെ ശുഭാശുഭ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു; അവർക്കെവിടെയും വിശപ്പോ ദാഹമോ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
Bhartṛyajña
Type: ghat
Listener: king (rājan)
Scene: Ancestors in subtle realms receiving sustaining offerings; a living descendant pours water (tarpaṇa) and offers rice-balls (piṇḍa), creating a stream of relief that removes hunger and thirst.
FAQs
The departed are portrayed as being sustained by an extended network of lineage-support, mitigating suffering while karma is being experienced.
No named tīrtha appears in this verse; it is doctrinal support for why tīrtha-rites and ancestral offerings are valued.
Not stated explicitly, but the verse’s logic aligns with śrāddha/offerings performed by descendants to support the departed.