Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विससर्जाथ तं तदा । संमान्य बहुमानेन गौरीशंकरपार्श्वतः
evamuktvā sahasrākṣo visasarjātha taṃ tadā | saṃmānya bahumānena gaurīśaṃkarapārśvataḥ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സഹസ്രാക്ഷൻ (ഇന്ദ്രൻ) അപ്പോൾ അവനെ വിടവാങ്ങിച്ചു; ഗൗരിയുടെയും ശങ്കരന്റെയും സന്നിധിയിൽ മഹാഭക്ത്യാദരത്തോടെ സത്കരിച്ചു।
Sūta (narrating)
Scene: Indra, the thousand-eyed, having spoken, respectfully dismisses the elephant-faced one; the scene is set near Śiva and Gaurī, suggesting a divine assembly or sanctified presence.
FAQs
True honor is rooted in recognition of dharmic service; even the king of devas bows to the one who safeguards the cosmic mission.
No explicit tīrtha is named; the verse emphasizes the sanctified presence of Gaurī-Śaṅkara, a common māhātmya motif for sacralizing place.
None.