विश्वामित्र उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा तु नारदः । कृपया परयाविष्टस्ततः प्रोवाच सादरम्
viśvāmitra uvāca | tasya tadvacanaṃ śrutvā ciraṃ dhyātvā tu nāradaḥ | kṛpayā parayāviṣṭastataḥ provāca sādaram
വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു—അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നാരദൻ ദീർഘനേരം ധ്യാനിച്ചു. പിന്നെ പരമകരുണയിൽ നിറഞ്ഞ് ആദരത്തോടെ പറഞ്ഞു.
Viśvāmitra
Scene: वन-आश्रम या तीर्थ-निकट सभा में नारद ध्यानमग्न, वीणा धारण किए, करुणा से भरकर राजा/याचक की ओर मुख करके आदरपूर्वक बोलने को उद्यत; पास में विश्वामित्र कथन-रूप में।
True spiritual instruction arises from deep reflection and compassion; sages respond carefully to sincere doubt.
This verse is a narrative transition; no specific tīrtha is named in the line.
None.