Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नृपोत्तम । श्राद्धार्हा नागरा येन नागराणां व्यवस्थिताः । भर्तृयज्ञेन मर्यादा कृता तेषां यथा पुरा
viśvāmitra uvāca | etatte sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭo'smi nṛpottama | śrāddhārhā nāgarā yena nāgarāṇāṃ vyavasthitāḥ | bhartṛyajñena maryādā kṛtā teṣāṃ yathā purā
വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നൃപോത്തമാ! നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു സമ്യകായി അറിയിച്ചു—എന്തുകൊണ്ടാണ് നാഗരർ ശ്രാദ്ധാർഹരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്, എങ്ങനെ നാഗരരുടെ വിധിപൂർവമായ വ്യവസ്ഥ സ്ഥാപിതമാകുന്നത്. അവരുടെ ആചാരമര്യാദ ഭർത്തൃയജ്ഞം മുഖേന, പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ, സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു।
Viśvāmitra
Listener: Nṛpottama (unnamed king)
Scene: Viśvāmitra, seated as a venerable ṛṣi, concludes a formal exposition to a king; the atmosphere is juridical-sacral—like a dharma-assembly—invoking the ancient precedent of Bhartṛyajña establishing communal boundaries.
FAQs
Dharma is transmitted through authoritative tradition; eligibility for sacred rites is safeguarded by time-tested boundaries of conduct.
No distinct tīrtha is named in this verse; it serves as a concluding doctrinal summary within the Tīrthamāhātmya narrative.
It affirms the established criteria by which Nāgaras are considered śrāddhārha, grounded in the precedent of Bhartṛyajña.