Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 117
ततो देशांतरं दुःखाद्भ्रममाण इतस्ततः । चमत्कारपुरं प्राप्तो द्विजरूपं समाश्रितः । स स्नाति सर्वकृत्येषु भिक्षान्नकृतभोजनः
tato deśāṃtaraṃ duḥkhādbhramamāṇa itastataḥ | camatkārapuraṃ prāpto dvijarūpaṃ samāśritaḥ | sa snāti sarvakṛtyeṣu bhikṣānnakṛtabhojanaḥ
പിന്നീട് ദുഃഖത്താൽ പീഡിതനായി അവൻ ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും ദേശാന്തരങ്ങളിൽ അലഞ്ഞു. ചമത്കാരപുരം പ്രാപിച്ച് ദ്വിജ (ബ്രാഹ്മണ) രൂപം ആശ്രയിച്ചു. അവൻ എല്ലാ ധർമ്മകൃത്യങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്ത് ഭിക്ഷാലബ്ധ അന്നംകൊണ്ടു മാത്രം ഭോജനം ചെയ്തു।
Unspecified (Nāgarakhaṇḍa narrative voice; likely Sūta-like narrator)
Tirtha: Camatkārapura
Type: kshetra
Listener: pārthiva (king)
Scene: A weary wanderer moves across varied landscapes, then enters Camatkārapura; he dons a brāhmaṇa’s simple attire, bathes at a ghat, and receives alms in a quiet street near a shrine.
FAQs
Sorrow can become a catalyst for dharmic discipline—pilgrimage, purity through snāna, and humble living by bhikṣā.
Camatkārapura is explicitly named as the place reached in this narrative segment.
Snāna (ritual bathing) connected to daily/occasional duties and sustenance through bhikṣā (alms).