Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 70
जीवमानस्य कांतस्य मया तद्विरहोद्भवम् । संसेवितं मृतायां ते दयितायां भविष्यति
jīvamānasya kāṃtasya mayā tadvirahodbhavam | saṃsevitaṃ mṛtāyāṃ te dayitāyāṃ bhaviṣyati
നിന്റെ കാന്തൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവനോടുള്ള വിരഹത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ഭാവം അനുഭവിച്ചു; എന്നാൽ നിന്റെ ദയിത മരിച്ചാൽ അതേ വിരഹജന്യ വേദന നിനക്കു തന്നെ വരും।
Unspecified (within a curse/retaliation narrative)
Type: kshetra
Scene: Two temporal layers: first, a figure indulges in a questionable act while a beloved lives; second, the same figure is shown bereaved at a funeral pyre, experiencing the mirrored consequence.
FAQs
Actions rooted in passion and wrongdoing rebound as suffering; the Purāṇic frame stresses inevitable karmic return.
No specific site is mentioned in this verse.
None; it is narrative and moral in tone.