Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 65
यक्ष्मोवाच । तव यज्ञमहं श्रुत्वा दूरादेव पितामह । क्षुत्क्षामकंठश्चायातः समाप्तावद्य कृच्छ्रतः
yakṣmovāca | tava yajñamahaṃ śrutvā dūrādeva pitāmaha | kṣutkṣāmakaṃṭhaścāyātaḥ samāptāvadya kṛcchrataḥ
യക്ഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പിതാമഹാ! ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ നിങ്ങളുടെ യജ്ഞവാർത്ത കേട്ട് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. വിശപ്പാൽ കണ്ഠം വരണ്ടു ദേഹം ക്ഷീണിച്ചു; ഇന്ന് യജ്ഞസമാപ്തിവേളയിൽ ഞാൻ മഹാകഷ്ടത്തോടെ എത്തി।
Yakṣma
Scene: Yakṣma, weak and parched, addresses the presiding ‘Grandfather’ at the edge of a concluding sacrifice; offerings are being arranged for the final oblations.
FAQs
Dharma tests a sacrificer at the moment of completion—whether the needy are recognized and cared for.
The verse is part of a Tīrthamāhātmya chapter but does not name a particular tīrtha in this line.
Implicitly, that a yajña’s conclusion should include proper satisfaction of those who arrive seeking sustenance (later made explicit as tarpaṇa/feeding).