ततः प्रवर्तते यज्ञस्तदा पैतामहो महान् । सर्वकामसमृद्धस्तु सर्वैः समुदितो गुणैः
tataḥ pravartate yajñastadā paitāmaho mahān | sarvakāmasamṛddhastu sarvaiḥ samudito guṇaiḥ
അതിനുശേഷം മഹത്തായ പൈതാമഹ യജ്ഞം ആരംഭിച്ചു— എല്ലാ അഭിലാഷഫലങ്ങളാലും സമൃദ്ധവും, സകല ഗുണങ്ങളാലും സമന്വിതവും ആയത്।
Sūta (continuation of Sūta uvāca frame)
Type: kshetra
Listener: dvijottamāḥ
Scene: mahān ‘paitāmaha’ yajñaḥ ārabdhaḥ—yajñaśālā alaṅkṛtā, dhvaja-patākā, maṇḍapa-stambhāḥ, agni-kundaḥ prajvalitaḥ; samṛddhi-sūcaka dravya-rāśayaḥ, gāvaḥ, anna, hiraṇya, ratna; sarve guṇāḥ iva rūpeṇa darśitāḥ.
A yajña performed in proper tradition is portrayed as a dharmic engine of prosperity and auspicious qualities.
The verse sits within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya narrative context, though it highlights the yajña itself.
Commencement and conduct of a venerable/traditional (paitāmaha) yajña.