Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
विदूरथो नरेन्द्रोऽहं क्षुत्पिपासातिपीडितः । मृगलिप्सुरिह प्राप्तो वने जन्तुविवर्जिते
vidūratho narendro'haṃ kṣutpipāsātipīḍitaḥ | mṛgalipsuriha prāpto vane jantuvivarjite
“ഞാൻ നരേന്ദ്രൻ വിദൂരഥൻ; വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് അത്യന്തം പീഡിതൻ. മൃഗത്തെ തേടി ജീവജന്തുക്കൾ ഇല്ലാത്ത ഈ വനത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.”
King Vidūratha
Scene: A solitary king, dusty and fatigued, in a lifeless forest without animals; he declares his name and plight, emphasizing thirst and hunger under a harsh sky.
FAQs
Worldly aims (like hunting) can end in emptiness; the Purāṇa often redirects such pursuits toward sacred purpose and dharmic remedy.
Not yet identified; this is self-introduction within the lead-up to tīrtha-related teaching.
None; it states the king’s condition and motive for entering the forest.