Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 7
यौ ते पादौ रजोध्वस्तौ केशैर्मे निर्मलीकृतौ । तद्ब्रूहि किंकरोम्यद्य गृहायातस्य ते मुने
yau te pādau rajodhvastau keśairme nirmalīkṛtau | tadbrūhi kiṃkaromyadya gṛhāyātasya te mune
നിന്റെ ആ രണ്ടു പാദങ്ങൾ പൊടിയാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; ഞാൻ നമസ്കരിച്ചു എന്റെ കേശങ്ങളാൽ അവയെ ശുദ്ധമാക്കി. ഇനി പറയുക, ഹേ മുനേ, ഇന്ന് നീ എന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് സേവ ചെയ്യണം?
Ānarta king (addressing Durvāsā)
Scene: The host bows low, hair touching the sage’s feet; dust rises subtly; the sage stands composed with staff and water-pot; attendants watch in respectful silence.
FAQs
Humility and service to the holy—symbolized by reverence to the sage’s feet—opens the way for guidance and blessing.
The verse is not naming a tīrtha; it highlights the dharmic conduct that typically precedes tīrtha-related boons in the chapter.
Service to the guest-sage (śuśrūṣā/sevā) is implied; the detailed vow instructions appear later.