Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 3
यस्मिन्दृष्टे तु लोकानां पापं याति दिनोद्भवम् । नते षाण्मासिकं चैव पूजिते वर्षसंभवम् । ऋषय ऊचुः । पिप्पलादेन यल्लिंगं स्थापितं सूतनन्दन । कंसारेश्वरमित्युक्तं कस्मात्तच्च ब्रवीहि नः
yasmindṛṣṭe tu lokānāṃ pāpaṃ yāti dinodbhavam | nate ṣāṇmāsikaṃ caiva pūjite varṣasaṃbhavam | ṛṣaya ūcuḥ | pippalādena yalliṃgaṃ sthāpitaṃ sūtanandana | kaṃsāreśvaramityuktaṃ kasmāttacca bravīhi naḥ
അതിന്റെ ദർശനമാത്രത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ ദിനംപ്രതി ഉദ്ഭവിക്കുന്ന പാപം നശിക്കുന്നു; അതിന് നമസ്കരിച്ചാൽ ആറുമാസത്തെ സഞ്ചിതപാപം ക്ഷയിക്കുന്നു; അതിനെ പൂജിച്ചാൽ ഒരു വർഷത്തെ പാപവും അകലുന്നു। ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—ഹേ സൂതനന്ദനാ! പിപ്പലാദൻ സ്ഥാപിച്ച ആ ലിംഗത്തെ ‘കംസാരേശ്വരൻ’ എന്ന് എന്തുകൊണ്ട് വിളിക്കുന്നു? ഞങ്ങൾക്ക് പറയുക।
Sūta (first half as narration); Ṛṣis/Sages (question portion explicitly)
Tirtha: Kaṃsāreśvara
Type: temple
Listener: Ṛṣis
Scene: Foreground: devotees at a liṅga—some only looking, some prostrating, some performing pūjā with flowers and water; background: sages questioning Sūta about the name Kaṃsāreśvara; a subtle time-wheel motif indicating day/half-year/year sins dissolving.
FAQs
Approaching a sacred liṅga through sight, reverent bowing, and worship is presented as a graded path of purification and renewal of dharma.
Kaṃsāreśvara-liṅga within the Śrīhāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya of Nāgara Khaṇḍa.
Darśana (seeing), namaskāra (bowing), and pūjā (worship) are explicitly praised with stated purificatory results.