Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 15
तत्र रूक्षाऽखिला भूमिर्निर्जला तमसा वृता । चीरिकोलूकगृधाढ्या शीर्षच्छायाविवर्जिता
tatra rūkṣā'khilā bhūmirnirjalā tamasā vṛtā | cīrikolūkagṛdhāḍhyā śīrṣacchāyāvivarjitā
അവിടെ മുഴുവൻ ഭൂമിയും രൂക്ഷവും ജലരഹിതവും ആയി, തമസ്സാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; ചിറികപക്ഷികളുടെ കൂകൽ, മൂങ്ങകൾ, കഴുകുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും, മുകളിലെ ആശ്രയനിഴൽ ഇല്ലാത്തതുമായിരുന്നു।
Narrator (contextual Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Scene: A bleak, shade-less plain under a dim, dusty sky; cracked earth, no water, silhouettes of owls and vultures perched on thorny branches; oppressive darkness despite daytime.
FAQs
The Purāṇic path often moves through inner and outer dryness; the absence of water and shade hints at the need for the cooling refuge of dharma and tīrtha.
Not directly named here; it is part of the environmental portrayal leading toward the tīrtha’s significance.
None.