Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 27
धारोवाच । यदि तुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । तन्मे नाम तवाप्यस्तु प्रासादेऽत्र हि केवलम्
dhārovāca | yadi tuṣṭāsi me devi yadi deyo varo mama | tanme nāma tavāpyastu prāsāde'tra hi kevalam
ധാര പറഞ്ഞു—“ഹേ ദേവീ, നീ എനിക്കു പ്രസന്നയായിരിക്കയും എനിക്കു വരം നൽകുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ പ്രസാദത്തിൽ മാത്രം എന്റെ നാമവും നിന്റെ നാമത്തോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കട്ടെ।”
Dhārā (the tapasvinī/devotee)
Tirtha: Devī-prāsāda with Dhārā-nāma association (e.g., ‘Dhārā-Devī’ type naming, as implied)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: Dhārā, hands folded, requests that her name be conjoined with the Goddess’s name in the temple; Devī listens, luminous and still, sanctum lamps flickering.
FAQs
The highest boon can be enduring sacred remembrance—linking one’s name to divine worship and a holy shrine.
A prāsāda (temple) in the Nāgarakhaṇḍa tīrtha-context where the name “Dhārā” becomes established.
No new rite is prescribed here; it records the boon-request about temple-associated naming and fame.