विवर्णवदनं दृष्ट्वा वाष्पपूर्णेक्षणं तदा । बान्धवैः सहितं सर्वैर्दारैर्भृत्यैस्तथा सुतैः
vivarṇavadanaṃ dṛṣṭvā vāṣpapūrṇekṣaṇaṃ tadā | bāndhavaiḥ sahitaṃ sarvairdārairbhṛtyaistathā sutaiḥ
അപ്പോൾ അവനെ വർണ്ണം മങ്ങിയ മുഖത്തോടെയും കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയും കണ്ടു—എല്ലാ ബന്ധുക്കളും, ഭാര്യയും, ഭൃത്യരും, പുത്രന്മാരും ചേർന്ന് അവനെ ചുറ്റിനിന്നിരുന്നു—
Narrator (contextual, Sūta continuing)
Scene: Caṇḍaśarman appears pale and tearful, surrounded by relatives—wife, sons, and servants—forming a circle of concern as Puṣpa arrives.
Purāṇic storytelling highlights how personal suffering is communal, preparing the ground for grace and dharmic resolution.
Indirectly within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya narrative setting.
None; the verse describes the emotional and social scene.