Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
ततः पूर्णाहुतिं यावत्कायशेषेण यच्छति । तावत्प्रत्यक्षतां गत्वा स प्रोक्तो भास्वता स्वयम्
tataḥ pūrṇāhutiṃ yāvatkāyaśeṣeṇa yacchati | tāvatpratyakṣatāṃ gatvā sa prokto bhāsvatā svayam
പിന്നീട് അവൻ പൂർണ്ണാഹുതി വരെ, ശരീരത്തിൽ ശേഷിച്ചതുകൊണ്ട് ആഹുതികൾ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അത്രകാലം ഭാസ്വാൻ (സൂര്യൻ) പ്രത്യക്ഷനായി സ്വയം അവനോട് സംസാരിച്ചു।
Narrator (contextual; within Tīrthamāhātmya narration)
Tirtha: Puṣpāditya (Sūrya)
Type: temple
Scene: At the climax of the homa, the Sun manifests visibly—radiant form emerging above the fire—speaking to the devotee who is near exhaustion; priests and onlookers are stunned, light flooding the scene.
FAQs
Completion of sacred duty with total sincerity culminates in divine grace—so powerful that the deity becomes directly present.
The verse focuses on Sūrya’s manifestation during the rite; the exact tīrtha location is not specified in this line.
Continuation of offerings up to the pūrṇāhuti (final oblation), implying a homa completion marker.