Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणुयाद्वा समाहितः । इह भुक्त्वा सुविपुलान्भोगान्याति त्रिविष्टपम्
yaścaitatkīrtayedbhaktyā śṛṇuyādvā samāhitaḥ | iha bhuktvā suvipulānbhogānyāti triviṣṭapam
ഇത് ഭക്തിയോടെ പാരായണം/കീർത്തനം ചെയ്യുന്നവനും, ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ശ്രവിക്കുന്നവനും—ഇഹലോകത്തിൽ മഹത്തായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് അവസാനം ത്രിവിഷ്ടപം (സ്വർഗം) പ്രാപിക്കുന്നു.
Sūta (deduced from Nāgarakhaṇḍa tīrthamāhātmya narration style; explicit speaker appears at 155.1 as Sūta)
Listener: Ṛṣi audience (contextual)
Scene: A gathered assembly in a tīrtha-town dharmaśālā: a reciter reads from a manuscript; listeners sit with closed eyes and folded hands; above, a subtle celestial vista indicates Triviṣṭapa as promised fruit.
FAQs
Devotional recitation and attentive listening to a tīrtha-māhātmya are themselves powerful dharmic acts that yield both worldly well-being and heavenly merit.
The verse functions as a phalaśruti for the Citreśvarīpīṭha-kṣetra Māhātmya within the Hāṭakeśvara-kṣetra context of Nāgarakhaṇḍa.
Śravaṇa (listening) and kīrtana (recitation/proclamation) performed with bhakti and mental concentration.