Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 20
मूर्छागतं तु तज्ज्ञात्वा ह्यन्धको निर्ययौ गृहात् । तावत्स्थाणुः क्षणाल्लब्ध्वा चेतनामात्तकार्मुकः
mūrchāgataṃ tu tajjñātvā hyandhako niryayau gṛhāt | tāvatsthāṇuḥ kṣaṇāllabdhvā cetanāmāttakārmukaḥ
അദ്ദേഹം മൂർച്ചയിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞ് അന്ധകൻ തന്റെ വസതിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അതേസമയം സ്ഥാണു ക്ഷണത്തിൽ ബോധം വീണ്ടെടുത്തു ധനുസ്സെടുത്തു।
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; specific speaker not explicit in snippet)
Scene: Split-second tableau: Andhaka steps out from a dwelling/fortified abode, while Sthāṇu rises from swoon, eyes sharpened, hand reaching for the bow; the scene contrasts darkness of the doorway with the sudden alertness of the deity.
FAQs
Divine consciousness is never truly overcome; apparent setbacks serve the unfolding of the sacred narrative and the restoration of dharma.
Not specified in this verse; it continues the battle narrative within a Tīrthamāhātmya chapter.
None in this verse.