Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 36
अथ संपूर्णकायं तं प्रियं वीक्ष्य जगाद सा । तव कुर्वे प्रियं स्वामिन्ब्रूहि त्वं स्वरणं च मे
atha saṃpūrṇakāyaṃ taṃ priyaṃ vīkṣya jagāda sā | tava kurve priyaṃ svāminbrūhi tvaṃ svaraṇaṃ ca me
അപ്പോൾ പ്രിയൻ സമ്പൂർണ്ണദേഹത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നതു കണ്ട അവൾ പറഞ്ഞു— “സ്വാമീ, അങ്ങയ്ക്ക് പ്രിയമായതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും; എനിക്ക് ഏതു സ്മരണയെ ആശ്രയ-സങ്കൽപമായി ധരിക്കണം എന്നും പറഞ്ഞുതരുക.”
Vṛndā
Type: kshetra
Scene: A woman (Vṛndā) beholds her beloved restored and whole; she speaks with folded hands, asking for the guiding remembrance/resolve she should keep.
FAQs
Devotion expresses itself as service and readiness to follow dharmic instruction, seeking right remembrance and right resolve.
Not named in this verse; it is part of the broader Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya setting.
No explicit rite; the emphasis is on vow-like obedience and ‘smaraṇa’ (right remembrance).