Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 11
श्रीमातारूपिणी देवी सैव जाता महीतले । अंधासुरवधार्थाय शंभुनाऽक्रांतचेतसा । सृष्टा केलीवरी देवी यया व्याप्तमिदं जगत्
śrīmātārūpiṇī devī saiva jātā mahītale | aṃdhāsuravadhārthāya śaṃbhunā'krāṃtacetasā | sṛṣṭā kelīvarī devī yayā vyāptamidaṃ jagat
അതേ ദേവി ശ്രീമാതാ രൂപിണിയായി ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു. അന്ധാസുരവധാർത്ഥം പ്രവർത്തനോന്മുഖചിത്തനായ ശംഭു കെലീവരീ ദേവിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവളാൽ ഈ സർവ്വജഗത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
Sūta
Tirtha: Kelīvarī (implied)
Type: kshetra
Scene: Śrīmātā Devī is born on earth; Śambhu, stirred to action, brings forth Kelīvarī Devī—an all-pervading radiance filling the worlds—aimed at Andhaka’s destruction.
FAQs
Śiva and Śakti act together for Dharma: the all-pervading Goddess manifests in a specific form to remove a specific evil.
The verse directly elevates Kelīśvarī/Kelīvarī Devī as the focus of the Mahātmya, implying a sacred locale where her presence is especially celebrated.
No explicit ritual is stated; the verse functions as a foundational origin-myth that authorizes shrine worship and pilgrimage connected to Kelīśvarī.