Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 67
तं दृष्ट्वा दुःखितो व्यासो निराशः पुत्रदर्शने । पुत्रशोकाभिसंतप्तो भार्यया सहितोऽभवत्
taṃ dṛṣṭvā duḥkhito vyāso nirāśaḥ putradarśane | putraśokābhisaṃtapto bhāryayā sahito'bhavat
അത് കണ്ട വ്യാസൻ ദുഃഖിതനായി, പുത്രദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെട്ടു. പുത്രശോകാഗ്നിയിൽ ദഹിച്ചവനായി, അദ്ദേഹം ഭാര്യയോടുകൂടെ അവിടെ തന്നെയിരുന്നു.
Sūta (narrator, implied by continuity)
Scene: Vyāsa and his wife sit together in shared grief—heads bowed, eyes moist—amid an austere hermitage interior; the empty doorway suggests the absent son.
FAQs
Even great sages experience human grief; purāṇic dharma acknowledges sorrow while pointing beyond it toward higher purpose.
No specific tīrtha is explicitly named in this verse.
None; it is a narrative description of Vyāsa’s grief.