ततश्च मंत्रिभिस्तस्य सत्यसेन इति स्मृतः । अभिषिक्तः सुतो राज्ये वीर्योदार्यसमन्वितः
tataśca maṃtribhistasya satyasena iti smṛtaḥ | abhiṣiktaḥ suto rājye vīryodāryasamanvitaḥ
അതിനുശേഷം മന്ത്രിമാർ ‘സത്യസേനൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധനായ അവന്റെ പുത്രനെ രാജസ്ഥാനത്ത് അഭിഷേകം ചെയ്തു; അവൻ വീര്യവും ഔദാര്യവും സമന്വിതനായിരുന്നു।
Sūta (continuing narration)
Scene: A royal consecration: ministers anoint Satyasena, a youthful prince with heroic bearing, in a court setting with ritual vessels and auspicious emblems.
Orderly succession guided by counsel and consecration is portrayed as part of rāja-dharma, sustaining stability for dharmic life.
No site is named in this verse; it advances the story that belongs to the broader sacred-place (tīrtha) glorification section.
Abhiṣeka (anointing/consecration) is referenced as the formal rite of installing the king.