Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 8
ततः फूत्कृत्य फूकृत्य दिवं यावन्न संदधे । कश्चिद्वाचं प्रसुप्तश्च तावत्तत्रैव चिंतयन्
tataḥ phūtkṛtya phūkṛtya divaṃ yāvanna saṃdadhe | kaścidvācaṃ prasuptaśca tāvattatraiva ciṃtayan
പിന്നീട് അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഫൂത്കാരം/വിളി മുഴക്കി; കുറച്ചുനേരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് മനസ്സ് ചേർത്തില്ല; എന്നാൽ അവിടെത്തന്നെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ശബ്ദം മങ്ങി, അവൻ പതുക്കെ നിദ്രയിൽ വീണു।
Sūta (deduced)
Type: kshetra
Scene: The figure repeatedly makes a loud call into the dark; the sound seems to vanish into the sky; then he sits, thinking, eyelids heavy, and slumps into sleep beside the animals.
FAQs
Even a cautious seeker can be overtaken by human limitation; the tīrtha narrative uses ordinary vulnerability to reveal extraordinary divine outcomes.
Ajāgṛha’s surrounding forested spot where the pilgrim spends the night.
None; it narrates a circumstance (night halt) rather than a prescribed observance.