Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
अजापालो यदा राजा सर्वलोकहिते रतः । अजारूपाः प्रयांति स्म व्याधयः सकला द्विजाः । तदा रात्रौ समानीय तस्मिन्स्थाने दधाति सः
ajāpālo yadā rājā sarvalokahite rataḥ | ajārūpāḥ prayāṃti sma vyādhayaḥ sakalā dvijāḥ | tadā rātrau samānīya tasminsthāne dadhāti saḥ
രാജാ അജാപാലൻ സർവ്വലോകഹിതത്തിൽ നിരതനായിരിക്കുമ്പോൾ, ഹേ ദ്വിജ, എല്ലാ രോഗങ്ങളും ആടുകളുടെ രൂപത്തിൽ വരികയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം രാത്രിയിൽ അവയെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് അതേ സ്ഥലത്ത് വെച്ച് (അടക്കി) പാർപ്പിച്ചു.
Sūta (continuing narration)
Tirtha: Ajāgṛha
Type: kshetra
Listener: brāhmaṇas / dvijas
Scene: A dharmic king at night gathers goat-formed diseases and confines them at a marked sacred spot; the atmosphere is hushed, moonlit, and protective.
FAQs
A righteous ruler devoted to lokahita participates in removing collective suffering; sacred places become instruments of healing.
The ‘place’ associated with Ajāgṛhā within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya, presented as a locus for containing/dissolving disease.
No explicit rite is detailed; the verse narrates a practice of gathering and placing the manifested diseases at the sacred spot at night.