Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 63
अद्यादि मानवः प्रातः स्नात्वा त्वत्र ह्रदे च यः । सावित्रेण च सूक्तेन मां दृष्ट्वा प्रपठिष्यति । तस्मै तत्स्यादसंदिग्धं यत्तवोक्तं मया द्विज
adyādi mānavaḥ prātaḥ snātvā tvatra hrade ca yaḥ | sāvitreṇa ca sūktena māṃ dṛṣṭvā prapaṭhiṣyati | tasmai tatsyādasaṃdigdhaṃ yattavoktaṃ mayā dvija
ഇന്നുമുതൽ ഏതൊരു മനുഷ്യനും പ്രഭാതത്തിൽ ഇവിടെ ഈ ഹ്രദത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, എന്നെ ദർശിച്ച്, സാവിത്രീ സൂക്തം പാരായണം ചെയ്താൽ—ഹേ ദ്വിജ, നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവനിൽ സംശയമില്ലാതെ സംഭവിക്കും।
Sūrya (Āditya)
Type: hrada
Listener: A dvija (addressed as ‘dvija’)
Scene: A pilgrim at sunrise steps into a lotus-filled lake; after bathing, he stands with wet hair, hands in añjali before a visible deity-form; as he recites Sāvitrī, a solar disc and mantra-syllables radiate outward, encircling him.
FAQs
Tīrtha-snānā combined with mantra-recitation and direct devotion (darśana) yields assured spiritual fruit.
A sacred hrada (lake) within the Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya, especially efficacious for Sūrya-upāsanā.
Dawn bathing (prātaḥ-snānā) in the lake, followed by recitation of the Sāvitrī hymn while beholding Sūrya.