Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 50
तस्मात्स्वर्गेऽथ पाताले मर्त्ये वा त्रिदशेश्वर । कुरुष्वानेनरूपेण स्थितिं मासचतुष्टयम् । येन न स्यात्प्रतिज्ञाया हानिर्मम सुरेश्वर
tasmātsvarge'tha pātāle martye vā tridaśeśvara | kuruṣvānenarūpeṇa sthitiṃ māsacatuṣṭayam | yena na syātpratijñāyā hānirmama sureśvara
അതുകൊണ്ട്, ഹേ ത്രിദശേശ്വരാ! സ്വർഗ്ഗത്തിലോ പാതാളത്തിലോ മർത്ത്യലോകത്തിലോ—ഈ തന്നേ രൂപത്തിൽ നാല് മാസം നിലകൊള്ളണമേ; അങ്ങനെ എന്റെ പ്രതിജ്ഞയ്ക്ക് ഭംഗം വരാതിരിക്കട്ടെ, ഹേ സുരേശ്വരാ।
Unspecified in the snippet (petition addressed to Indra: Tridaśeśvara/Sureśvara)
Type: kshetra
Scene: The petitioner asks the Lord of the gods to remain in the same form for four months—whether in heaven, underworld, or earth—so the petitioner’s vow is not violated; cosmic three-tiered backdrop with Śiva central.
FAQs
Pratijñā (a vow) is sacred; when obstacles arise, one seeks righteous means and divine support to preserve dharma.
The context is the same sacred region where seasonal inaccessibility prompts this request; the narrative soon points to Hāṭakeśvara-kṣetra.
A four-month observance is implied—remaining/abiding in a fixed form for four months to uphold a vow.