Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
सूत उवाच । यदा शेषेण संदिष्टा नानानागा विषोल्बणाः । पुरस्यास्य विनाशाय क्रोधसंरक्तलोचनाः । तदा तस्य प्रिया सा च पुत्रशोकेनपीडिता
sūta uvāca | yadā śeṣeṇa saṃdiṣṭā nānānāgā viṣolbaṇāḥ | purasyāsya vināśāya krodhasaṃraktalocanāḥ | tadā tasya priyā sā ca putraśokenapīḍitā
സൂതൻ പറഞ്ഞു—ശേഷന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വിഷത്തിൽ ഭയങ്കരരും ക്രോധത്തിൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളവരുമായ അനേകം നാഗങ്ങൾ ഈ നഗരനാശത്തിനായി അയക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ പ്രിയഭാര്യയും പുത്രശോകത്തിൽ പീഡിതയായി।
Sūta
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis
Scene: A darkened sky over a city as many venomous serpents, eyes red with wrath, surge forward under Śeṣa’s command; nearby, a grieving consort is shown tormented by sorrow for her son.
FAQs
Tīrtha legends often frame divine protection and calamity through cosmic agents (like nāgas), while highlighting human grief as the catalyst for sacred intervention.
The verse refers to “this city” within the Nāgarakhaṇḍa narrative setting that contextualizes Ambarevatī’s presence.
None; the verse provides narrative background (kathā) explaining the circumstances leading to the goddess’s significance.