Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 57
व्यवस्थैवं समुद्भूता सर्पाणां मानुषैः सह । वधभक्षणजा न्योन्यं बाह्याभ्यंतरसंभवा
vyavasthaivaṃ samudbhūtā sarpāṇāṃ mānuṣaiḥ saha | vadhabhakṣaṇajā nyonyaṃ bāhyābhyaṃtarasaṃbhavā
ഇങ്ങനെ സർപ്പങ്ങളും മനുഷ്യരും തമ്മിൽ ഒരു ക്രമീകരണം ഉദിച്ചു; അത് പരസ്പര വധവും ഭക്ഷണവും മൂലമുണ്ടായി, പുറത്തും അകത്തും രണ്ടിടത്തും സംഭവിച്ചു।
Narrator (contextual Purāṇic narration within Nāgara-khaṇḍa; exact speaker not stated in this snippet)
Type: kshetra
Scene: Intercut scenes: humans striking serpents, serpents biting humans; then a grim ‘truce’ or boundary pact—faces wary, weapons lowered but distrust intact.
FAQs
Mutual violence generates entrenched cycles of fear and retaliation; the Purāṇic frame typically points toward pacification and dharmic reconciliation.
No specific tīrtha is named in this verse; it explains the condition prevailing in the chapter’s sacred region.
No direct ritual prescription is stated.