Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 70
शेषाः सर्वे गतिभ्रंशं प्राप्य भूमार्गमाश्रिताः । अथ ते स्वाश्रमं दृष्ट्वा विकृताकारभूषणम् । किमिदंकिमिदं प्रोचुर्यत्तापस्यो विडंबिताः
śeṣāḥ sarve gatibhraṃśaṃ prāpya bhūmārgamāśritāḥ | atha te svāśramaṃ dṛṣṭvā vikṛtākārabhūṣaṇam | kimidaṃkimidaṃ procuryattāpasyo viḍaṃbitāḥ
മറ്റുള്ളവർ എല്ലാവരും മുൻഗതിയുടെ ഭ്രംശം പ്രാപിച്ച് ഭൂമാർഗ്ഗം ആശ്രയിച്ചു. പിന്നെ തങ്ങളുടെ ആശ്രമം വിചിത്രമായി മാറി, വികൃത ‘ആഭരണങ്ങളാൽ’ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായി കണ്ടപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും—“ഇതെന്ത്, ഇതെന്ത്?” എന്നു വിളിച്ചു; തപസ്വിനികൾ പരിഹസിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ.
Narrator (contextual; Sūta as frame-narrator)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame implied)
Scene: A group of ascetics trudges along an earthly road, their faces strained; they arrive at their hermitage and see it grotesquely ‘decorated’—misplaced ornaments and garments—while the ascetic women appear dishonored; the sages cry out in repeated shock.
FAQs
Mocking or dishonoring ascetics is treated as a grave fault; disorder in sacred spaces mirrors moral disorder and invites consequences.
The verse focuses on an āśrama incident within a tīrtha-māhātmya chapter; a specific named site is not stated here.
None directly; it signals the onset of moral retribution and impending corrective action.