Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 53
यथायथा प्रगृह्णंति तापस्यो भूषणार्चिताः । तथातथास्याः संजज्ञे दमयंत्या मुदा हृदि
yathāyathā pragṛhṇaṃti tāpasyo bhūṣaṇārcitāḥ | tathātathāsyāḥ saṃjajñe damayaṃtyā mudā hṛdi
ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട തപസ്വിനികൾ അവയെ എത്ര എത്രയായി ഏറ്റെടുക്കുകയുണ്ടായോ, അത്ര അത്രയായി ദമയന്തിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദം ഉദിച്ചു।
Narrator (contextual; speaker not explicit in this snippet)
Listener: dvijoत्तama
Scene: Damayantī’s face softly lit, a quiet smile and luminous eyes; around her, the ascetic women bustle with ornaments, yet the composition centers on Damayantī’s stillness and inner radiance.
FAQs
The giver’s inner joy is a hallmark of sattvic charity—delight in giving rather than pride in possession.
No specific tīrtha is named in this verse; it supports the chapter’s larger tīrtha-centered teaching on merit.
Implicitly, dāna as a meritorious act; no specific mantra/vrata rule is stated in this verse.