Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
सूत उवाच । आनर्त्ताधिपतिर्भूपश्चमत्कार इति स्मृतः । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तस्तत्र हंतुं वने मृगान् । स ददर्श मृगीं दूरान्निश्चलांगीं तरोरधः । स्तनं सुताय यच्छंतीं विश्वस्तामकुतोभयाम्
sūta uvāca | ānarttādhipatirbhūpaścamatkāra iti smṛtaḥ | etasminnaṃtare prāptastatra haṃtuṃ vane mṛgān | sa dadarśa mṛgīṃ dūrānniścalāṃgīṃ taroradhaḥ | stanaṃ sutāya yacchaṃtīṃ viśvastāmakutobhayām
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ആനർത്തത്തിന്റെ അധിപതിയായ ഒരു രാജാവ് ‘ചമത്കാര’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു. അന്നേരം അവൻ വനത്തിൽ മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ അവിടെ എത്തി. ദൂരത്തിൽ നിന്ന് അവൻ ഒരു മരത്തിന്റെ കീഴിൽ ഒരു മാൻപെണ്ണിനെ കണ്ടു—അംഗങ്ങൾ നിശ്ചലം, തന്റെ കുഞ്ഞിന് പാലൂട്ടി, വിശ്വാസത്തോടെ എല്ലായിടത്തും ഭയമില്ലാതെ।
Sūta
Type: kshetra
Scene: King Camatkāra in hunting attire enters a quiet forest; under a tree a doe stands still, nursing her fawn without fear, bathed in dappled shade—an omen of sanctity.
FAQs
The narrative contrasts royal hunting impulse with the serene fearlessness found near sanctified landscapes, setting the stage for moral awakening.
The Nāgarakhaṇḍa forest-tīrtha region where extraordinary calm and auspiciousness are observed in nature.
None; the verse introduces a storyline (king’s arrival and the doe’s fearlessness) that typically precedes later tīrtha instructions.