कथं शिवो हि देवर्ष उक्तोऽतो हि त्वया बहु । मत्प्रसादा स्छवो जात ईश्वरो यो हि पठ्यते
kathaṃ śivo hi devarṣa ukto'to hi tvayā bahu | matprasādā schavo jāta īśvaro yo hi paṭhyate
ഹേ ദേവർഷേ, ശിവനെക്കുറിച്ച് നീ ഇങ്ങനെ ഏറെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു? എന്റെ പ്രസാദം കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ‘ഈശ്വരൻ’ ആയത്—ലോകത്തിൽ പ്രഭുവെന്നു പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്നവൻ.
Pārvatī
Tirtha: Kedāra-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Nārada
Scene: Pārvatī speaks with confident intensity, questioning Nārada’s extensive praise of Śiva and asserting her role in his being called ‘Īśvara’; Nārada listens, restrained.
Spiritual pride distorts theology; the text sets up a correction that true lordship is intrinsic to Śiva, not granted by egoic claims.
No site is directly praised in this line; it is part of Kedārakhaṇḍa’s Shaiva teaching atmosphere.
None.